Tomatin Cù Bòcan Creation #6 to szósta odsłona limitowanej serii „Cù Bòcan Creation” z destylarni Tomatin, która zadebiutowała w kwietniu 2024 roku.

Nazwa Cù Bòcan jest zarezerwowana dla lekko torfowych whisky produkowanych w tej gorzelni. Z kolei seria Creation to eksperymentalny projekt, w którym destylarnia w śmiały sposób łączy destylaty dojrzewające w dwóch różnych, często nietypowych rodzajach beczek. Nasza dzisiejsza bohaterka to połączenie 9-letniego destylatu dojrzewającego w beczkach po sherry Pedro Ximénez oraz 10-letniego destylatu z beczek po jamajskim rumie. Całość zabutelkowano z mocą 46%, w naturalnym kolorze i bez filtracji na zimno.

Historia serii rozpoczęła się w 2019 roku, kiedy na rynek trafił Cù Bòcan Creation #1. Było to połączenie destylatów dojrzewających w beczkach po ciemnym piwie Imperial Stout oraz słodkim winie Moscatel de Setúbal Bacalhôa. Rok 2020 przyniósł nam Creation #2, w którym wykorzystano whisky dojrzewającą w beczkach po japońskim shōchū oraz w świeżych beczkach z europejskiego dębu, określanych jako Virgin Oak. Rok później ukazała się trzecia odsłona, łącząca destylaty z beczek po marokańskim Cabernet Sauvignon oraz amerykańskiej żytniej whisky.

W 2022 roku wydano Creation #4, do którego produkcji wykorzystano destylaty starzone w beczkach po koniaku i Tawny Porto. Z kolei marzec 2023 roku przyniósł Creation #5. Była to whisky wydestylowana w 2011 roku, która początkowo dojrzewała w beczkach z amerykańskiego dębu, a w czerwcu 2021 roku została przelana do beczek wykonanych z dębu andyjskiego. Ten nietypowy rodzaj drewna miał nadać jej nuty owoców tropikalnych i kwiatów.
W 2024 roku pojawiła się opisywana dzisiaj szósta kreacja. Następnie, w listopadzie 2025 roku, na rynku zadebiutowała Creation #7, będąca połączeniem destylatów dojrzewających w beczkach po Pineau des Charentes Rouge oraz świeżych beczkach Virgin Oak.

Rok 2026 przyniósł nam aż dwie kolejne odsłony tej serii. Creation #8, zaprezentowana w maju, dojrzewała w beczkach po kanadyjskim winie lodowym Ice Wine oraz hiszpańskim Verdejo. Z kolei Creation #9, która ukazała się w październiku, to połączenie beczek Virgin Oak i beczek po sherry Manzanilla.
Jak dotychczas cała seria prezentuje się naprawdę interesująco. Co więcej, różnorodność wykorzystywanych beczek sprawia, że każda kolejna odsłona stanowi zupełnie nowe doświadczenie. Myślę więc, że warto przyjrzeć się bliżej temu eksperymentalnemu projektowi.

Whisky z destylarni Tomatin degustowałam do tej pory raczej sporadycznie. Na moim blogu zagościła dotychczas tylko raz, przy okazji recenzji Tomatin 14yo Port Cask. Opisałam tam szerzej historię tej gorzelni, dlatego dzisiaj ograniczę się do najważniejszych faktów.

Destylarnia Tomatin powstała w 1897 roku. Przez kolejne dekady systematycznie się rozwijała, aż w 1974 roku stała się największą gorzelnią słodową na świecie. W tym czasie pracowały tam aż 23 alembiki, a roczne moce produkcyjne osiągnęły imponujące 12,5 miliona litrów czystego alkoholu. Niestety, kryzys, który dotknął branżę whisky w latach 80., nie ominął również Tomatin. Destylarnia została zamknięta w 1985 roku.

Już w lutym 1986 roku zakład został przejęty przez japońskie firmy Takara Shuzo i Okura & Co. Było to pierwsze przejęcie szkockiej destylarni przez japoński kapitał. Nowi właściciele stopniowo zmieniali profil działalności, stawiając na jakość i rozwój whisky single malt. W 2002 roku liczbę alembików zredukowano z 23 do 12, dostosowując produkcję do nowej strategii.

Chociaż Tomatin nie zawsze znajduje się w pierwszej lidze najbardziej rozpoznawalnych szkockich single maltów, od lat konsekwentnie rozwija swoją pozycję na rynku. Systematycznie poszerzane portfolio i coraz ciekawsze eksperymenty z dojrzewaniem pokazują, że destylarnia ma sporo do zaoferowania.

A teraz przejdźmy już do degustacji!
Tomatin Cù Bòcan Creation #6
Nota
– moc 46% alc./vol
– region Highland
– wiek NAS
– beczka po sherry Pedro Ximenez i po jamajskim rumie
– nie filtrowana na zimno
– nie barwiona karmelem
Oko – Butelka Tomatin Cù Bòcan Creation #6 ma dość charakterystyczny, nowoczesny wygląd. Jej etykieta utrzymana jest w odcieniach czerwieni i pomarańczu, z graficznym motywem przypominającym płomień. Jednak największą uwagę przyciąga sama whisky. Jej barwa jest intensywna, ciepła, bursztynowo-miedziana, z wyraźnymi pomarańczowymi refleksami, które szczególnie dobrze prezentują się w świetle.
Zapach – Już pierwszy kontakt z whisky przynosi sporo słodyczy. Wyczuwalne są rodzynki, suszone śliwki, dojrzałe banany oraz ananas. Do tego dochodzi karmel, melasa i słodkie toffi, a także charakterystyczna nuta ciasta imbirowego. W tle pojawiają się orzechy, czekolada i delikatna, lekko dymna nuta, która dodaje całości nieco głębi. Z czasem aromat staje się bardziej deserowy, przywodząc na myśl ciasto bananowo-orzechowe.
Smak – Na podniebieniu whisky jest słodka, gęsta i dość intensywna. Na pierwszym planie pojawiają się wiśnie w likierze Amaretto, karmel oraz lukrecja. Następnie dołączają śliwkowe powidła, rodzynki i ciemna czekolada. Całość uzupełniają przyprawy korzenne, imbir oraz lekko ziołowa, mentolowa nuta, która przełamuje słodycz. W tle można odnaleźć również subtelny akcent dymu i delikatną wytrawność dębu.
Finisz – Długi, ciepły i przyjemnie słodki. Pozostają nuty melasy, toffi, suszonych owoców oraz korzennych przypraw. Dopiero na samym końcu pojawia się delikatny, lekko dymny akcent.
Moja ocena – 4,5/10
Tomatin Cù Bòcan Creation #6 to whisky idealna dla osób, które chciałyby poznać łagodniejsze oblicze torfu. Przede wszystkim sprawdzi się podczas niezobowiązującego spotkania z przyjaciółmi, kiedy mamy ochotę na coś przyjemnego i niewymagającego szczególnej koncentracji. Zarówno zapach, smak, jak i finisz są łagodne i dobrze zbalansowane. Co ważne, żaden z elementów nie dominuje, a alkohol pozostaje świetnie ukryty.
Torf jest tutaj bardzo subtelny i pojawia się raczej gdzieś w tle. Dzięki temu nie przytłacza pozostałych aromatów, lecz delikatnie podkreśla słodki charakter whisky, który zawdzięczamy beczkom po sherry i rumie. Szczególnie zapamiętałam nuty przypieczonego banana oraz delikatnych powideł śliwkowych. Z kolei na finiszu całość pozostaje przyjemnie łagodna i harmonijna.
Podsumowując, to bardzo przyjemna i przystępna propozycja dla osób rozpoczynających swoją przygodę z degustacją whisky. Szczególnie poleciłabym ją tym, którzy dopiero oswajają się z dymnymi i torfowymi smakami, ponieważ tutaj torf nie gra pierwszych skrzypiec, a jedynie stanowi subtelne uzupełnienie słodkiego profilu.
